تلسکوپ

شب موعود فرا رسید قرارمون ساعت 9 بود که با هماهنگی بچه ها شد 9:30

حول و حوش ساعت 10 بود که دیگه همه بچه ها جمع شده بودن. جمعا 14 نفر بودیم! فکر کنم خبری که پخش کرده بودم کار خودشو کرده بود. کسایی که فکرشو نمی کردم هم اومده بودن، تعدادی هم گفته بودن شاید نیان که اونا هم همه اومده بودن، بعضی ها رو هم اصلا نمی شناختم! شاید همه اومده بودن تا چیزهایی که دو شب پیش براشون تعریف کرده بودم رو ببینن، ولی حضور ماه که دو شب از تربیعش (وقتی نصف قرص ماه معلوم باشه می گن تربیع) گذشته بود و داشت آسمون رو نورافشانی می کرد و وجود این همه ابر، دیدن خوشه کندوی عسل رو که اکثر ستاره هاش از قدر 9 هستن (یعنی در یک شب کاملا تاریک و صاف، خارج از شهر و با دوربین دو چشمی نسبتا قوی دیده میشن) عملا غیر ممکن می کرد!

بالاخره به محل رصد رسیدیم و مشغول کار شدیم. همچنان که مشغول آماده کردن تجهیزات رصد بودیم تعدادی از دوستان از فرصت استفاده کردن و با چیپس و دلسترهایی که بود دلی از عزا در آودن. عکاس آماتور رو به حرفه ای مون هم که هیچ صحنه ای رو از دست نمی داد و مرتب با نور فلاش دوربینش دیگر نمایی  می کرد! بعضی دوستان هم مثل این که بعد از سالها همدیگه رو دیده باشن (درحالی که بعد از ظهر همون روز همه همدیگه رو دیده بودن) به صحبت های دوستانه خودشون مشغول بودن.

لابلای این کارا زحل، مریخ، ماه و چندتایی هم ستاره با دوربین دیدیم. که به نظر می رسید همین ها راضی کننده بود!

بالاخره بعد از گرفتن عکس های یادگاری تعدادی از دوستان تصمیم گرفتن برگردن. من تو اون  اوضا و احوال دقیقا نفهمیدم چی شد و کی موند و کی رفت! ولی یهو دیدم که از اون 14 نفر فقط 2 نفر موندن!!! البته چند نفر برای بدرقه رفته بودن که قرار بود برگردن.

چقدر خلوت شده. حالا به نظرم آسمون شفاف تره. ستاره ها یکی یکی دارن جلوی چشمام ظاهر می شن! دیگه از دیدن خوشه کندوی عسل ناامید شده بودم. تصمیم گرفتم سری به گردونه آسمانم بزنم و ببینم چه اجرام دیگه ای الان تو آسمون هست. در نزدیکی صورت فلکی قو حرف x نوشته شده بود (هر حرف نشانگر یک جرم غیر ستاره ای است). به راهنما مراجعه کردم، اینطور نوشته بود:

x: خوشه چوب لباسی، بهترین منظره را با کمک دوربین دو چشمی از این جرم ببینید

سعی کردم پیداش کنم، اون منطقه چون تقریبا در مرکز راه شیری قرار داره ستاره های زیادی هست و همین باعث میشه پیداکردن اجرام غیر ستاره ای سخت بشه. مخصوصا که تا حالا اون جرم رو ندیده باشیم و تصوری از شکلش نداشته باشیم. بعد از مدتی گشتن دوربین رو روی یه مجموعه ستاره که احتمال می دادم همون خوشه چوب لباسی باشه تنظیم کردم. اما واقعا نمی دونستم این همون چیزیه که باید ببینم یا نه. خوبیه رصد دو نفری اینه که تخیلات دو نفر بیشتر از یه نفر میشه. اگر اون موقع تصویر یه چوب لباسی روی زمین برام ترسیم نشده بود شاید هرگز متوجه نمی شدم که اون موقع داشتم دقیقا به خوشه چوب لباسی نگاه می کنم!!!

البته خداییش اونی که ما دیدیم از این خیلی قشنگ تر بود!

ادامه دارد …